Leymans slotakkoord
Peter Leyman oogst applaus als gitarist van de Rolling Amazon Band én als aftredende ceo van Volvo.
Wouter Van Vooren
peter leyman neemt afscheid van volvo gent Op zijn laatste werkdag als ceo van Volvo Gent gaf Peter Leyman een reeks mini-rockconcerten.

Van onze redacteur

Ruben Mooijman

Hoe nemen ceo's afscheid? Met een diner voor het kader, een drink misschien, en in het beste geval nog een afscheidsmailtje voor het lagere personeel. Niet met een rockconcert. Behalve als je Peter Leyman heet. Dan roep je de andere leden van de Rolling Amazon Band bijeen en neem je op het podium afscheid van elk van je vijfduizend personeelsleden.

Het was een niet-alledaags afscheidsfeestje dat Leyman, de gedelegeerd bestuurder van de Gentse Volvo-fabriek, gisteren hield. Maar Leyman is dan ook geen alledaagse ceo. Gitaarspelen in de Rolling Amazon Band - genoemd naar een legendarisch Volvo-model - is zijn lust en zijn leven. En hoe had hij beter vaarwel kunnen zeggen dan met een song? 'The best is yet to come' werd het, van Novastar. 'Het beste moet nog komen. Voor Volvo natuurlijk, maar ook voor mij', zegt Leyman enkele minuten voor hij voor de tweede maal die dag het podium betreedt. Zeven optredens heeft hij gisteren afgewerkt, twee voor elk van de drie ploegen en een voor het kaderpersoneel. Telkens wordt de productielijn drie kwartier stilgelegd, en vult de zogenaamde 'audithal' zich met Volvo-personeel.

'Bijzonder emotioneel', antwoordt hij op de vraag hoe het is om afscheid te nemen van de fabriek waar hij negentien jaar lang heeft gewerkt. 'Maar ik vertrek met een gerust gemoed. De toekomst is verzekerd, het nieuwe model dat we gaan bouwen ziet er goed uit.'

Voor het publiek is het moment niet minder emotioneel. Leyman wordt in de fabriek op handen gedragen. 'Een heel goede baas', oordeelt Marc Poelman, verantwoordelijk voor de kwaliteitsopvolging. 'Niet alleen omdat hij de capaciteit van deze fabriek verdubbeld heeft, maar ook omdat hij als mens heel prettig in de omgang is. Een joviale man.'

Leymans sociale capaciteiten worden alom geroemd. Zijn achtergrond als personeelsdirecteur is er niet vreemd aan dat hij goed met mensen kan omgaan. De afstand tussen de hoogste baas en het personeel aan de band is minimaal. 'Peter stond voor honderd procent achter zijn mensen', zegt Tom Vanderlinden, die in de keuken werkt. Zeker is dat de politicus Leyman op 10juni op heel wat Volvo-stemmen kan rekenen.

Maar zover is het nog niet. 'Dit afscheid staat volledig los van mijn campagne', verzekert Leyman. Bewust vermijdt hij in zijn toespraakje te verwijzen naar zijn toekomst als CD&V-kandidaat voor de Kamer. Hij houdt het bij 'een drastische carrièrewending'. Het afscheid doet een beetje pijn, zegt hij in zijn toespraakje. 'Partir, c'est mourir un peu.' Maar de pijn wordt getemperd door de wetenschap dat Volvo Gent in de capabele handen komt van zijn opvolger Derek Jessiman, die hij vervolgens het podium op roept.

Het contrast tussen de in vrijetijdskledij gestoken rocker en de stropdasdragende directeur is groot. Jessiman lijkt zich wat onwennig te voelen, maar de Schot breekt het ijs met een grapje over de kilt die hij niet draagt. En met een in aandoenlijk Nederlands uitgesproken 'Ik wens jullie een goed weekend en tot ziens' krijgt ook hij de handen op elkaar.

En dan barsten de Rolling Amazons los. Leyman plukt aan de snaren als ware hij Keith Richard zelve. Screamin' it out, boy, screamin' it out - seems the best is yet to come. Met het applaus na afloop wordt Leyman bedankt voor meer dan alleen zijn gitaarspel. Na het optreden neemt hij naast het podium plaats om handjes te schudden. De arbeiders nemen afscheid van een collega, niet van een baas.

www.peterleyman.be