Mijn Standaard

Registreer u gratis »    Meld u aan »    Log uit

De knuffel is niet te stuiten

Jongens en meisjes begroeten elkaar steeds vaker met een knuffel of een kus.

Heeft de BAM dan toch gewonnen?

  • vrijdag 30 oktober 2009
  • Auteur:

STRATEN-GENERAAL ZET TUNNEL OPNIEUW OP DE AGENDA — De Antwerpse actiegroep Straten-Generaal behoorde tot het winnende ‘nee'-kamp in het Lange Wapper-debat. MANU CLAEYS zweeg over de reactie van de Vlaamse regering op de uitslag. Tot nu.

In de populaire Millennium-trilogie laat Stieg Larsson zijn hoofdpersonages bij elke nieuwe ontwikkeling in het verhaal consequentieanalyses maken. Hoe moet het nu verder? Welke denksporen kunnen we beter elimineren? Wat zijn mogelijke gevolgen van gemaakte keuzes? Goede analyses steunen op een onverbiddelijke logica. Wie de nieuwe realiteit correct inschat, creëert mentale ruimte om oplossingen te vinden en vooruitgang te boeken. Wie daarentegen nieuw ontstane situaties verkeerd inschat, of zich vastklampt aan oude denkbeelden, wordt speelbal van het eigen onvermogen. Precies dit literaire gebruik van de consequentieanalyse vormt een belangrijk element in het succes van de trilogie: lezers genieten van vernuftig en efficiënt denken.

Na de volksraadpleging over de Oosterweelverbinding namen zowel de stad Antwerpen als de Vlaamse regering politieke besluiten. Het Antwerpse stadsbestuur boekte vooruitgang. De Vlaamse regering bleef ter plaatse trappelen. Het verschil zat hem in de kwaliteit van de consequentieanalyse.

In Antwerpen formuleerde het college unaniem een duidelijk beargumenteerd negatief advies over het BAM-tracé. Hoofdteneur van dat advies: het BAM-tracé is onverzoenbaar (sic) met het ruimtelijk structuurplan van de stad Antwerpen — wat overigens al sinds 2005 de rode draad is in het betoog van Straten-Generaal. Consequentie: de stad kiest voor het structuurplan en verwerpt bijgevolg de bouwaanvraag voor het BAM-tracé.

In het advies wordt brandhout gemaakt van de bouwaanvraag. Ingegaan wordt op de ruimtelijke impact van het bouwproject, op de luchtvervuiling, de geluidsoverlast, de barrièrevorming, de verminderde vastgoedwaarde en de aantasting van het cultuurhistorische landschap, op de trillingen, de boskap, de geur- en lichthinder, op de milieugevolgen en de effecten op volksgezondheid, op de manke dossieropbouw, tegenstrijdige tekeningen en het ontbreken van plannen, op de leemten in adviezen en de fouten in het MER-rapport, op de sociaalgeografische onrechtvaardigheid (getroffen stadsdelen) en de uitgestelde of afgewentelde (gezondheids)kosten. Wie dit advies leest, weet: het BAM-tracé is definitief afgevoerd, ook een aangepast BAM-tracé maakt nog weinig kans, zelfs zonder volksraadpleging had het BAM-tracé een dikke buis gekregen, de volksraadpleging legitimeerde het standpunt van het college.

Scheldekruising

Uit het advies van de stad Antwerpen blijkt verder dat diverse adviesorganen hun eigen negatief advies koppelen aan de vraag om verder onderzoek van een meer noordelijk gelegen tracé, meer specifiek het tunneltracé van Arup/SUM. Ook het college zelf adviseert dat een derde Scheldekruising nodig blijft en dat bijgevolg gezocht moet worden naar een ‘andere manier' om de Schelde te kruisen. In dat verband verwijst het college naar de vaststelling dat volgens reeds gevoerd onderzoek (in opdracht van de stad Antwerpen) de tunnelvariant van Arup/SUM technisch en financieel haalbaar is.

De boodschap is duidelijk: er is geen bouwaanvraag meer. Er moet een nieuwe bouwaanvraag gemaakt worden, die geen variant is van de voorliggende. En er moet naar het tunnelalternatief gekeken worden. Ten slotte staat ook nog dit in het advies van de stad: ‘Het schepencollege verzoekt de Vlaamse regering om de randvoorwaarden die aan de basis lagen van dit ontwerp te actualiseren.' Consequentie: bij het verdere onderzoek van het Arup/SUM-tracé dienen de oude randvoorwaarden te worden geëvalueerd, bijvoorbeeld het geplande verbod voor vrachtverkeer in de Kennedytunnel.

In het advies schetste het Antwerpse college de krijtlijnen van hoe het nu verder kan. Maar op die krijtlijnen zat de Vlaamse regering klaarblijkelijk niet te wachten. Nog voor het Antwerpse college het advies goedkeurde, had de Vlaamse regering al een reeks beslissingen aan het parlement voorgelegd — wat neerkwam op het negeren van het verwachte Antwerpse advies.

De regering besliste om vast te houden aan de randvoorwaarden, zonder verdere uitleg over het waarom. Voorts besliste de regering om zeven werkgroepen op te richten, die alle moeten rapporteren aan een vijfkoppig ministerieel comité. Net nu ruimte ontstaat voor (en nood is aan) een globale exploratie van de problematiek, wordt het nadenken dus gefragmenteerd in een reeks werkgroepen, die binnen een verticale structuur elk apart moeten terugkoppelen naar de regering.

Barcelona

Er is een volstrekt andere overleg- en werkstructuur nodig, waarbij evenwaardig en tegelijk aandacht wordt besteed aan ruimtelijke kwaliteit, milieu, gezondheid en mobiliteit. Om inspiratie op te doen kan gekeken worden naar Barcelona, waar de beheersmaatschappij Barcelona Regional al vijftien jaar alle grote bouwprojecten in de stad coördineert. De succesformule van deze beheersmaatschappij: brede visie, geïntegreerde aanpak, ruime expertise en lokale (politieke) verankering.

In afwachting van het opstarten van die nieuwe structuur zijn op korte termijn slechts drie werkgroepen zinvol. Een werkgroep die de BAM reorganiseert, een werkgroep die de relatie met het bouwconsortium Noriant afhandelt, en een werkgroep die het tunnelalternatief onder de loep neemt.

Dat deze laatste werkgroep nog niet werd opgestart getuigt van politiek amateurisme, zeker ook gezien de vraag van het Antwerpse college. De politieke koudwatervrees voor een derde Scheldekruising met tunnel is haast uitsluitend gebaseerd op de negatieve BAM-campagne. In de aanloop naar de volksraadpleging wilde BAM het eigen project als enig mogelijke voor te stellen (‘er is geen alternatief'). De beheersmaatschappij zette in op stemmingmakerij over het bouwen van een tunnel. Daarbij leek het alsof Vlaanderen het enige land ter wereld was waar tunnels graven technisch onmogelijk is. Die hoofdboodschap uit het verliezende kamp heeft blijkbaar politiek gerendeerd, want sommige politici grijpen de BAM-analyse nog steeds aan als basis voor hun eigen verdere houding tegenover een tunnelalternatief. In die zin heeft BAM uiteindelijk misschien toch de volksraadpleging gewonnen.

MANU CLAEYS (en Peter Verhaeghe)Wie? Actiegroep Straten-Generaal. Wat? Wapper is weggestemd, maar tunnelalternatief is ook uit het debat verdwenen. Waarom? BAM-campagne bepaalt nog altijd de negatieve toon.

  • Print
  • Bewaar
  • Corrigeer
  • Aanraden

Reacties

Op 02 november 2009 omstreeks 13u04, zei Koen van Hees, Oostende:

Ik vind het oneerlijk dat alleen Antwerpen een mooie binnenstadsring krijgt. Het natuurlijk tracé is een rond tracé. Dat heeft Noriant bewezen. De ring moet rond. De schok was dan ook groot toen ik ontdekte dat geen enkele stad in Vlaanderen een ronde ring heeft, laat staan een gesloten autostradering, rond of niet, laat staan binnen bevolkt gebied. Bekijk mijn goed bestudeerde plannen voor onze trotse Vlaamse steden. Stop met het verwennen van Antwerpen en investeer eindelijk in Mechelen, Oostende, Hasselt en Brussel! Bekijk het op de voorpagina van ademloos.be.

Op 30 oktober 2009 omstreeks 23u34, zei benedikt bogaert, Borgerhout (Antwerpen):

In feite bestaat het nee-kamp uit twee groepen, zij die vonden dat ze voor de tunnel stemden maar feitelijk door de vraagstelling buitenspel stonden en zij die wilden met hun nee-stem een verbetering af te dwingen aan het bestaande tracé. Die tweede groep werden daarin trouwens aangemoedigd door de verklaring van Bam en Noriant dat het voorliggende tracé voor verbetering vatbaar was. Vanuit die logica was de oproep van BAM voor een ja-stem zelfs tegenstrijdig. Een klein wonder dat er uberhaupt nog mensen in het ja-kamp voorkwamen dus. Ik vrees dat het nee-kamp die avond blij was om een dooie mus omdat ze nu eenmaal geen homogene kamp zijn. De tijd die nu verstrijkt dient om dat te laten bezinken terwijl die zeven ( bijbels getal ! ) werkgroepen enkel dienen om details uit te werken aan plannen die al lang goedgekeurd zijn. Activisten en oppositie kunnen mikken op verontwaardiging of constructief toezien op de daadwerkelijke uitvoering der meest positieve aspecten van voorliggend plan.

Op 31 oktober 2009 omstreeks 09u14, zei Ludo Corluy, Ekeren (Antwerpen):

Details aan plannen die al lang goedgekeurd zijn ? Pardon ? Door wie dan wel ? Zeker niet door de Vlaamse regering , noch door de democratisch verkozenen !! Misschien kan eens afgewacht worden hoe De Raad van State zal oordelen over de klacht van de uitbater van het Pomphuis ..Om dan te vernemen hoe de 'goedgekeurde plannen' alsnog afgekeurd kunnen worden . En de pro-Wapper activisten van de actiegroep : ' Oosterweel & Ekeren ' mikken liever op de verontwaardiging 'Tegen de Tunnel ' . Maar dat zijn wellicht positieve activisten .

Meld u aan en reageer »

Nieuwsoverzicht

Binnenland

Buitenland

Economie

Sport