Honderdduizend jaar vrede?

zaterdag 10 oktober 2009
Auteur:

KERNENERGIE, IDEAAL VOOR EEN IDEALE WERELD — Wat is er mis met nucleaire energie? Weinig, volgens LIEVEN SCHEIRE, tenminste als we alle menselijke fouten kunnen uitsluiten gedurende de komende honderdduizend jaar.

In een stabiele wereld zonder menselijke fouten is kernenergie een zeer goede oplossing. Een kerncentrale in normale werking produceert immens veel energie en heeft, vergeleken met een normaal werkende steenkolencentrale, een geringe impact op haar onmiddellijke omgeving. En als bij het opslaan van het radioactieve afval alles goed gaat, blijft dat zo.

Geloof me vrij: ik woon liever naast een kerncentrale, of bovenop een opslagplaats voor kernafval, dan in de windafwaartse richting van een verbrandingscentrale. Er zijn op dit moment in onze westerse wereld goede manieren om radioactief afval af te schermen. Daarbij is radioactiviteit eenvoudig meetbaar, dus wie de juiste apparatuur in huis haalt weet op elk moment hoeveel straling hij vangt. Bij opslag van kernafval in België heb ik er het volste vertrouwen in dat dit lager zal zijn dan de natuurlijke achtergrondstraling. In de natuur komt immers altijd een lichte radioactieve straling voor. Tegen die straling zijn we als mens bestand.

De chemische stoffen die vrijkomen na verbranding van fossiele brandstoffen zijn veel minder makkelijk meetbaar, en het effect op ons menselijk lichaam is minder bekend. Het gaat hier tenslotte om een hele rist verbindingen op basis van koolstof en waterstof, vaak met zuurstof, stikstof en andere elementen. En laat dat nu net ook het recept zijn van de organische molecules die de hele werking van ons menselijk lichaam sturen...

Tsjernobyl

Dus: in een stabiele wereld zonder menselijke fouten is kernenergie een betere oplossing dan energie opgewekt door fossiele brandstoffen. Maar we leven natuurlijk niet in een stabiele wereld zonder menselijke fouten... Als gevolg van een menselijke fout kan het altijd misgaan, en wanneer het in een kerncentrale misgaat, dan gaat het direct goed mis. Dat was zo in Tsjernobyl, maar evengoed in onze westerse wereld bij het ongeval in de Amerikaanse kerncentrale van Three Mile Island. Zelfs onlangs nog in Japan in de opwerkingsfabriek van Tokai Mura. Wie helemaal wil gaan huiveren, zoekt maar eens het verhaal op van het Karatsjajmeer in Rusland.

Goed, veronderstellen dat we leven in een wereld waarin wanbeheer en menselijke fouten niet meer voorkomen. Dan blijft er nog het probleem van het radioactieve afval. Zoals ik al zei zijn daar momenteel in onze stabiele samenleving goede oplossingen voor.

Maar wie zegt dat onze samenleving stabiel blijft? Wie zal in tijden van oorlog of na een grote natuurramp op het afval blijven passen? Nu is de kans klein dat we binnen de tien jaar in een oorlog belanden, of dat onze samenleving overhoop wordt gegooid door een grote natuurramp, maar we hebben het hier niet over de komende tien jaar. We hebben het over de komende honderdduizend jaar.

Zonnekoning

Laag- en middelradioactief afval wordt ongeveer driehonderd jaar in betonnen bunkers opgeslagen alvorens het kan worden vrijgegeven. Driehonderd jaar, dat is de periode van Louis XIV tot nu. Stel je voor dat de Zonnekoning voor zijn hofhouding een energiebron had ontwikkeld waarvan we het afval tot vandaag hadden moeten isoleren. En dat is dan het gemakkelijke afval.

Hoogradioactief afval blijft honderdduizend jaar gevaarlijk. Even ter illustratie: veertigduizend jaar geleden kwam de cro-magnonmens naar Europa. In termen van beschavingen: de Egyptenaren leefden 3.300 jaar geleden. Hadden zij kernafval gehad en dat onder de piramides begraven, dan moesten wij die vandaag nog altijd nauwlettend in het oog houden en konden we besluiten: ‘Oef, nog dertig keer zo lang, en we zijn er van af.'

Gezien de beperkte voorraden uranium zal de periode waarin kernsplitsing gebruikt wordt alles samen waarschijnlijk een goede honderd jaar duren. Honderd jaar energie voor honderdduizend jaar zeer gevaarlijk afval. Ik heb zo een bleekblauw vermoeden dat wij niet direct de meest populaire generatie uit de wereldgeschiedenis worden...

Deze tekst is een voorpublicatie uit het boek ‘Wat als de olie op is?' van Lieven Scheire en Filip Van den Abeele.

Het boek verschijnt op maandag 12 oktober bij Borgerhoff & Lamberigts en kost 19,95 euro.

Meer informatie:

www.borgerhoff-lamberigts.be

LIEVEN SCHEIREWie? Tv-maker met wetenschappelijke achtergrond (bekend van Neveneffecten), schreef samen met ingenieur Filip Van den Abeele een boek over energie. Wat? Kernenergie heeft één groot nadeel. Waarom? Kernafval blijft duizenden jaren gevaarlijk.

Voor abonnees

Bekijk dit artikel in de e-krant

Reacties

Alle 16 reacties

Op 11 oktober 2009 omstreeks 20u42, zei Charles Grisar:

Ik denk dat we op wetenschappelijk vlak redelijk wat geëvolueerd zijn. Moest de cro-magnon mens voor zijn generatie hoogtoxisch afval hebben geproduceerd, dan hadden latere generaties er misschien een oplossing voor gevonden. Meer zelfs, misschien wat dat afval voor de latere generaties zelfs een godsgeschenk... Het huidige geproduceerde hoogradioactief afval zou bvb. gebruikt kunnen worden als brandstof in een thoriumreactor. Minder afval, minder radioactief, gecombineerd met een factor 1000 tot 10000. Dit hebben we gerealiseerd op nog geen 100 jaar. Wat brengt de toekomst nog van oplossingen???

Op 11 oktober 2009 omstreeks 16u16, zei Karel van't Land:

Kortom : de auteurs (met wetenschappelijke achtergrond ?) wonen dan toch liever in de windafwaartse richting van een verbrandingscentrale ... Het toeval wil dat Simon Rozendaal (ook met wetenschappelijke achtergrond) kernenergie deze week weer warm aanbeveelt in Elsevier.

Op 10 oktober 2009 omstreeks 21u19, zei Steve Renette:

Egyptenaren leefden 3300 jaar geleden? Hmm, vreemde uitspraak ... vooral als hij er dan de piramides bij betrekt, die ongeveer 4500 jaar geleden gebouwd zijn. Irritante onnauwkeurigheden, zeker van wetenschap-ingestelde mensen. Nu, ik hoop er nog altijd op dat de wetenschap andere manieren zal ontwikkelen met dit afval om te gaan, en inderdaad baanbrekende ontwikkelingen tot stand brengt zoals bv. met kernfusie ipv -fisie. Bovendien, indien de ruimtevaart zich zo blijft ontwikkelen kunnen we dit afval binnen een paar decennia waarschijnlijk al richting zon vuren waar het geen kwaad kan en onschadelijk wordt gemaakt.

Alle 16 reacties

Meld u aan en reageer »