Een meesterlijk stukje beeldvorming
Kristien Hemmerechts.Jimmy Kets
© Jimmy Kets
SCHIET NIET OP DE PIANIST, MEVROUW HEMMERECHTS — Op haar weblog op de nieuwswebsite van de VRT trok schrijfster Kristien Hemmerechts van leer tegen een opiniestuk van LUCKAS VANDER TAELEN dat onlangs in deze krant verscheen. Dat vindt die laatste niet kunnen. Vander Taelen wilde de multiculturele problematiek in zijn gemeente aanklagen, en nu wordt hij plots zelf als dader afgeschilderd.
Beste Kristien,
ik hoop dat je me zult verontschuldigen dat ik me publiekelijk tot je richt, maar ik doe dat omdat jij dingen over me schrijft op je VRT-blog, en dat is toch ook redelijk publiek, meen ik.
Het heeft allemaal nog te maken met mijn column over wat ik zoal beleef in de multiculturele buurt waar ik woon, in Vorst (DS 30 september). Je zult me niet geloven, maar toen ik die schreef, had ik echt niet verwacht zo veel reacties te krijgen.
De meeste daarvan waren positief, omdat eindelijk iemand die men eerder links catalogiseert, schreef over een probleem waar blijkbaar veel mensen mee te maken hebben. Een kleinere groep, waartoe jij behoort, was verontwaardigd dat ik over 'onze waarden' had durven spreken.
Wat blijkt dat gevoelig te liggen! Ik dacht het te hebben over voor mij evidente waarden, zoals de gelijkheid tussen man en vrouw of de vrijheid van de kunstenaar, waarden die jij toch zou moeten appreciëren. Ik had me verbaasd over het weghalen van een kunstwerk omtrent de plaats van de vrouw in de islam omdat het beledigend zou zijn. Maar dat de artistieke vrijheid van een ander gefnuikt wordt, dat vind jij blijkbaar niet belangrijk.
Waarschijnlijk denk jij zoals Lucas Catherine, die ook al een VRT-blog heeft. De media hebben het nooit over wat er écht cultureel leeft bij Marokkanen, schrijft hij en dat komt, voegt hij daar tot mijn verbazing zonder enige context of aanleiding aan toe:
'(...) omdat ze geen cultuur hebben, zal Wim van Rooy dan wel zeggen, of omdat ze alleen maar op straat rondhangen, vindt Vander Taelen.'
Leuk, zo'n blog, op de officiële site van de VRT-nieuwsdienst. Je kunt er totaal ongestoord met modder smijten en iemands reputatie naar hartenlust besmeuren. Iemand woorden in de mond leggen die hij nooit heeft uitgesproken. Maar dat weet de gemiddelde lezer van de blog natuurlijk niet.
De onbegrensde mogelijkheden van die blogjournalistiek heb jij ondertussen ook door, en je maakt er zonder enige schroom gebruik van. Want wat moet een toevallige lezer denken over wat jij naar aanleiding van mijn column schreef:
'(...)Luckas himself, wanneer die zich onverschrokken waagt op zijn stalen ros op weg naar het parlement om wetten te bedenken en in commissies te zetelen. Ze schelden hem uit! Ze spuwen op hem! Op hem, een vertegenwoordiger des volks!'
Dit vind ik, Kristien, echt een meesterlijk stukje bewuste beeldvorming. Je schildert me af als een pretentieuze parlementair die zich een weg baant op weg naar zijn pluchen zetel. Een beetje antipolitiek populisme kan er altijd bij.
Mijn arrogantie staat schril in tegenstelling tot jouw multiculturele empathie, en jouw gezicht blijft dan ook ongeschonden:
'In het mijne spuwen ze nooit. Ze doen dat niet in de Statiestraat in Berchem, waar ik iedere dag mijn krant ga kopen en waar ik geregeld boodschappen doe, en ze doen het niet in de steile straten achter het Brusselse Noordstation, die ik beklim en afdaal op weg naar de plek waar ik lesgeef. Er zijn daar nochtans bijzonder weinig autochtone Belgen te bespeuren. Maar niemand spuwt of duwt of scheldt.'
En dan komt het, Kristien, dan geef je me de perfide doodsteek. Als jij niet bespuwd wordt en ik wel, dan zal daar wel een reden voor zijn:
'Dus vraag ik me af wat Luckas Vander Taelen doet dat er in zijn gezicht wordt gespuwd, maar bon, dit terzijde.'
Ik heb het dus eigenlijk allemaal zelf gezocht en verdiend. Hoe ik dat gedaan heb, daar weid je niet over uit en dat laat je aan de verbeelding van de lezer over. 'Calomniez, calomniez, il en restera quelque chose.' Je kent die Franse spreuk waarschijnlijk goed: mensen geloven op den duur alles, als het maar lang genoeg herhaald wordt.
Het doet mij een beetje denken aan wat verkrachte vrouwen soms te horen krijgen: ze hebben het zelf uitgelokt. Dat is het soort abjecte uitspraken die jij terecht totaal onaanvaardbaar vindt, daar ben ik zeker van. Maar als het je uitkomt, heb je er geen probleem mee om van het slachtoffer de dader te maken.
Beste Kristien, is het nu echt zo moeilijk om het over de inhoud te hebben van wat ik probeerde te vertellen, dat je niet anders kunt dan de boodschapper te beschimpen?
Of wil je echt de Pasionaria worden van politiek correct Vlaanderen, voor wie het belangrijker is het eigen wereldbeeld en ideologie gaaf te houden dan de vertrouwde zekerheden in vraag te stellen?
Gemeende groeten,
Luckas
LUCKAS VANDER TAELEN Wie? Vlaams parlementslid voor Groen! Wat? Vindt dat Kristien Hemmerechts hem op haar VRT-blog onheus behandelt. Waarom? Ze speelt de man in plaats van de bal.