Het Vlaamse fietsdrama

donderdag 12 november 2009
Auteur: PETER VANDERMEERSCH

COMMENTAAR — Voor ten minste twee en waarschijnlijk drie gezinnen in ons land zal 11 november nooit meer een feestelijke vrije dag zijn. Het is voor hen voortaan de pijnlijkste dag van het jaar. De verjaardag van de dood van hun dochter, hun zus of hun familielid. Gisteren werden twee meisjes doodgereden. Op hun fiets. Op een breed fietspad. Met hun fluovestjes aan. Met correcte verlichting. Van het fietspad gemaaid door een man die nauwelijks enkele jaren ouder is dan zijn slachtoffers. Tweeëntwintig jaar. ‘Een glaasje te veel op, maar zeker niet stomdronken', volgens het parket. ‘Hij reed negentig waar hij normaal zeventig mocht rijden'. En hij verloor de macht over het stuur.

De landelijke, normaal bijna idyllische Vijverstraat in Oosterzele zag er gisteren uit als een vreselijk slagveld. Naast de weg in het veld lag een beschadigde wagen hulpeloos op zijn dak. De omheining van de wei was kapot gerukt. Er waren remsporen en er lag slijk. Maar vooral: verspreid over de straat, in het veld en op de prikkeldraad lagen vier verhakkelde fietsen. En her en der nog enkele kledingstukken, schoenen en papieren van de drie meisjes en de jongen die hier gisterochtend vrolijk en blij op weg waren van Gent naar Geraardsbergen. Tot die wagen hen van achteren aanreed. Wat een alternatieve studentendoop moest worden voor de eerstejaarsstudenten geneeskunde, werd voor twee van hen – 17 en 18 jaar oud – hun dood. Een derde meisje vocht vannacht nog voor haar leven.

In 2007, het laatste jaar waarvoor we statistieken hebben, vielen er 895 dode en zwaargewonde fietsslachtoffers op de Vlaamse wegen. Dat zijn er ruim zeventien per week. Of nog anders gezegd: bijna 2,5 per dag. Elke dag opnieuw. Dat is het Vlaamse fietsdrama. Fietsen in onze regio, zo blijkt uit statistieken, is drie keer gevaarlijker dan autorijden.

Ja, het gaat de goede kant uit. In 1991 waren er nog meer dan 1.500 dode en zwaargewonde fietsers. Ja, dankzij allerlei sensibiliseringscampagnes, aanleg van betere wegen, wegwerken van ‘zwarte punten', installatie van dodehoekspiegels en andere initiatieven zijn we sinds het jaar 2000 onder de symbolische drempel van duizend slachtoffers per jaar gedaald. Maar de doelstelling om tussen 2000 en 2010 dat aantal opnieuw te halveren, halen we bijlange niet. En dat gebeurt in de grootste politieke stilte en maatschappelijke onverschilligheid.

Vlaanderen mag zich er niet bij neerleggen dat ook volgende week weer 17, in veel gevallen jonge, mensen gedood of zwaargewond zullen worden op hun fiets op onze wegen. En de week daarna opnieuw. En dan weer opnieuw... Een samenleving die dat tolereert, is barbaars. En laten we voor één keer niet (alleen) naar de politiek en het beleid kijken. Want geef toe: wie van ons rijdt niet al eens ‘met een glaasje te veel' en ‘negentig in plaats van zeventig'? Deze krant zal het fietsdrama onder de aandacht blijven brengen. Omdat we niet willen dat er nog kinderen sterven op hun fiets.

Voor abonnees

Bekijk dit artikel in de e-krant

Reacties

Alle 185 reacties

Op 13 november 2009 omstreeks 09u14, zei Berre Depla, Ieper:

Eerder vermoeidheid vd chauffeur zal hier een rol gespeeld hebben. Het laatste wat we kunnen doen is een oproep om eens en voor altijd te kiezen voor de fiets en de infrastructuur aanpassen. 's ochtends is het hallucinant hoe hier in m'n kleine stad fietsers, vrachtwagens en auto's hun weg vinden. Camions verbieden tss 730 en 830 is een eerste stap, fietspaden ipv parkeerruimte langs de baan is een tweede.. Er gebeurt NIETS. Kijk voor één keer naar de geburen in Nl. Het aantal dodelijke slachtoffers is een vierde met veel meer mensen en gebruikers. Frappanter kan het niet. Kies voor de fiets ipv die vele miljarden voor Lange Wappers ea.

Op 13 november 2009 omstreeks 00u40, zei Geert Castryck, Sint-Amandsberg (Gent):

11 november is niet verondersteld 'een feestelijke vrije dag' te zijn, op 11 november herdenken we de zinloze doden, waarom niet met inbegrip van deze uit het leven weggerukte verkeersslachtoffers?

Op 12 november 2009 omstreeks 22u43, zei Willy Kerremans, Wolvertem:

Elke maand wordt een klas kinderen gedood in 't verkeer. Niet veel mensen staan er bij stil. Dit haalt zelfs de media niet. De politiek laat het onverschillig ... erger ze gaan dit uit de weg, schrik om onpopulaire maatregelen voor te stellen, die de kiezer aanvalt in zijn status van automobilist. My kingdom for a horse ... als Hamlet nu leefde schreeuwde hij naar een wagen. En welke wagen ... een kleintje van blik ..? Neen hoe robuuster hoe liever. De wet van de sterkte in de verkeersjungle. Hoe groter den bak hoe sterker en veiliger ik me voel op de weg ... maar recht evenredig gevaarlijk voor de anderen in 't verkeer. Een frontale botsing van een robuuste 4*4 met een zwakke weggebruiker is fataal. Wie stopt deze wedloop om de grootste te hebben ... een hummer ... een rijdende tank op wielen. Welke politieker durft deze trend om te buigen, en er voor zorgen dat de wagens veilig zijn bij ongevallen. Dat ze de minste impact hebben op slachtoffers. Lees http://bart.kerremans.be