De Standaard.Biz
Registreer u gratis » Meld u aan » Log uit
Telex: Zalm voor Corleone
Bekijk het overzicht van de meest courante verzekeringen voor iedere levensfase in ons dossier verzekeringen.
De Paradox van Parys
De paradox van Parys
We zijn er vroeg bij dit jaar en zetten nu al een boompje op over het einde van het jaar. Want eind 2009 is niet zomaar oudjaar, 31 december luidt het afscheid van een decennium in. En omdat we alles graag in hokjes steken, verzinnen we er dan ook graag een passende naam bij. En daar is haast bij, want we er resten ons nog maar een veertigtal dagen. En daar hebben we u voor nodig. Deze week rekenen we eens op uw creativiteit, beste lezer, om het voorbije decennium van een kort en krachtig dictum te voorzien. Om u op weg te helpen, hierbij enkele overpeinzingen. Let the naming games begin.
DE PARADOX VAN PARYS
Ik ben gefascineerd door de val van de Berlijnse Muur. Een heel ander soort wereld, zo ver weg en toch heel dichtbij. Mijn vader vertelde me verhalen over hoe hij als student met de auto naar Oost-Europa was getrokken. En was vastgehouden aan de grensovergang. Waarom was niet meteen duidelijk. Wat ze wilden weten was dat na een paar uur in een kil achterafkamertje wel. Een geüniformeerd exemplaar van een staatsambtenaar legde mijn vader urenlang op de rooster over zijn geboortestad Mechelen. Hoe hoog was de Sint-Romboutstoren? Waar huisde Margaretha van York? En wie was Rembert Dodoens? De lui, die er niet voor terugdeinsden om hun eigen volk af te knallen als dat het communistische paradijs wilde ontvluchten, waren argwanend geworden over de nationaliteit van mijn pa. Aanleiding was een nietje in zijn paspoortfoto dat twee keer was aangebracht. De grenswachters van de brave new world verdachten hem er dus van een Ossie te zijn en zich als Belg uit te geven.
Help. Mijn verstand is te klein. Ik heb echt geprobeerd aandachtig naar de meneer van de socialistische vakbond te luisteren om te kijken of ik er ook maar een fragment van een goed argument in kon vinden om het land plat te leggen. Want bijna een half miljoen landgenoten heeft vandaag zijn plan moeten trekken omdat 900 spoorwegambtenaren mogelijk overgeplaatst worden. Ik zeg wel 'mogelijk' want daarover is nog niets beslist, al is het wel al zeker dat het zonder loonverlies zou zijn. De vakbonden bij het spoor zijn van de onderhandelingstafel weggelopen omdat ze vinden dat ze te weinig informatie krijgen. Of net te veel. Of te veel verschillende informatie. Want ze hebben daar al zeker veertig keer over vergaderd. En toen waren ze het beu.
Het lijkt de jongste weken alsof de helft van mijn kennissenkring aan het ondernemen is geslagen. En de andere helft pretendeert ten minste vage plannen te hebben om ooit ook de stap te doen. Een nieuw IT-bedrijfje hier, een innovatief retailconcept daar, een transportzaak links en een nieuw chipdesignbedrijf rechts. Dat is niet eens zo'n gekke evolutie. Want als je even rondkijkt, moet je eigenlijk al behoorlijk betoeterd zijn om géén onderneming te beginnen in ons land. Het lijkt wel alsof iedereen klaarstaat om je geld toe te stoppen, je met advies te overladen en je goedbedoelde hulp te bezorgen. Ook op de markt van ondernemerschapsbevordering heeft het ondernemerschap toegeslagen en schieten nieuwe initiatieven als paddenstoelen uit de grond. Flanders DC zelf sensibiliseert, inspireert en activeert natuurlijk de ondernemersmicrobe, onder meer door ondernemers voor de klas te zetten, tools te ontwikkelen en ondernemers in spe op weg te helpen naar de juiste partners. Maar zodra je klaar bent om te gaan ondernemen, heb je overschot van keuze. Zo laat het Centrum voor Ondernemen in Gent studenten gratis opdrachten uitvoeren voor kandidaat-ondernemers. Wil je een marktstudie uitvoeren of een businessplan schrijven, dan kun je bij hen terecht. Bovendien kun je er als starter kantoorruimte huren voor een prikje.
Optimisme is een morele plicht, debiteerde Karel Popper. Maar volgens Mark Eyskens is een optimist in de eerste plaats een slecht geïnformeerde pessimist. De discussie over het halfvolle of halflege glas is van belang voor de staat van onze economie. Dat zit zo. Met de regen van ontslagen en besparingen die bijna elk bedrijf in België doormaakt, durft de sfeer op het kantooreiland al eens onder nul kelderen. Werknemers die pessimistisch zijn, zo gaat althans de conventionele theorie, presteren slechter en zijn minder productief. Het bedrijf boekt belabberde resultaten als gevolg. En de hele economie gaat mee de dieperik in. Het enige wat ons kan redden, is dus een stevige dosis optimisme.
Uit de crisis raken, doe je door meer jobs te creëren. Meer werk komt er door meer investeringen. Die aanmoedigen is een taak van de overheid. En daar is nog werk.
Eilanden zijn altijd een beetje anders. Dat werd deze week nog eens bevestigd door een trits nieuwsberichten met als rode draad de economische en klimaatscrisis die vaak harder toeslaan op eilanden dan bij ons. Die extremere omstandigheden lijken eilandnaties tot originele maatregelen te dwingen. Zo hebben de Kiribati-eilanden een vrij verregaand plan om het hoofd te bieden aan rijzende zeespiegels, staan de Kaaimaneilanden voor een huizenhoog dilemma, voert Groot-Brittanië een begrotingsdebat dat bij ons ondenkbaar is, en blijken Afrikaanse eilanden de economische sterren van het zuidelijke continent.
Waarom houdt een Vlaams publiek de eerste twee rijen van een zaal bijna altijd maagdelijk onbezet? Waarom werken we zo hard zonder onszelf te verkopen? Waarom breken we onze helden met zoveel plezier af? En waarom typeert een angstige stilte de sfeer in elke Vlaamse vergaderruimte waarin de spreker net naar vragen polste? Het zijn vraagstukken die me mateloos boeien.
Laat ons zeggen dat het geen topweek is geweest voor de Belgische ondernemers. Als we eerlijk zijn, is het niet bepaald een florissant jaar geweest. Toch blijkt uit nog ongepubliceerde cijfers dat onze jeugd bijzonder positief staat tegenover ondernemers. Vreemd, want neem nu het nieuws van deze week. Het begon al slecht tijdens het weekend met de heer Lippens die de aftrap gaf van een onstuimig mediaoffensief. De Standaard vatte het eerder deze week perfect samen: een kans om te zwijgen doet zich spijtig genoeg geen twee keer voor. De voorzitter van wat ooit één van onze grootste bankinstellingen is geweest, leek net terug van een missie naar Mars, waardoor hij het voorbije jaar het nieuws op aarde had gemist. Hij gaf zelf geen fout toe, wees met een beschuldigende vinger naar de regering en andere bestuurders en beweerde nooit iemand te hebben opgeroepen om te investeren in Fortis. Extra pijnlijk wanneer de krant je oude quote opdiept waarin je net dat doet.
Zes miljoen liter melk. Goed voor twee olympische zwembaden wit spul is er gisteren door een duizendtal boeren en meer dan vierhonderd tractoren uitgereden op een akker in Ciney. De, voornamelijk Waalse, melkstaking heeft haar mediatiek effect niet gemist.
Nieuwsoverzicht
Video van de dag
Rellen met allochtone jongeren
Martens is opnieuw bemiddelaar
Movetis zoekt 85 miljoen
Zenith, beurs voor 50-plussers
Eerste proefbuisveulen geboren
Koen Wauters helpt kinderen
Winterweer blijft uit
Grote evacuatie door gaslek
1 dode bij treinongeval
Leterme terug naar Wetstraat 16?
Meer video »
Marketingblog
Lees verder
E-land
Snelnieuwsoverzicht
Nog op zoek naar ideeën om Kerstmis dit jaar op een originele manier door te brengen? Van Santa Claus in New York tot kerstmarktjes in de Provence.
De koppen in de Ierse pers logen er niet om: de woede om het overduidelijke handspel waarmee Thierry Henry Frankrijk naar het WK loodste, is groot.
Belpop neemt iconen uit het Belgische pop- en rockverleden onder de loep. Volgende week de laatste aflevering met Daan.
In de ochtend van 1 maart veroorzaakte Brecht, de zoon van Johan, een dodelijk ongeluk. Hij reed in paniek door naar huis. Johan aarzelde geen moment.
Als monniken bier brouwen, doen ze dat met eerbied voor de aarde. Vandaar dat de brouwerij van Chimay haar ecologische voetafdruk heeft verkleind.