In de Europese taalgebieden van vandaag is het veel normaler dat er zich onder de standaardtaal en boven het dialect (als het nog bestaat) een continuüm van tussenvormen ontwikkelt dan dat er (uiteraard op het vlak van de gesproken taal) een steeds duidelijker herkenbare tussentalige variëteit ontstaat. Maar Vlaanderen is wel degelijk deze laatste weg aan het opgaan.