U stond als uitgever-directeur van Ballon Media de voorbije weken nog regelmatig met Jef Nys in contact, onder meer om over de Boekenbeurs te praten. Liet hij toen al blijken dat hij zich steeds slechter voelde?
Alexis Dragonetti: 'Ik zag Jef uiteraard geregeld. We bespraken veel meer dan alleen de boekenbeurs: de promotieacties die wij aan het organiseren zijn, de feestelijke lancering van nummer 250 voor volgende zomer, de werking van de studio, de Jommekeskrant, de weldra opnieuw op te richten Jommekesclub... Over de gezondheid van Jef en wat ik ervan wist wil ik liever niks kwijt. Dat is een privé-aangelegenheid.'
Wat ging er door u heen toen u het slechte nieuws vernam?
'Ongeveer een uur na het overlijden van Jef belde zijn vrouw Jo me op. Ik was helemaal van mijn melk. Mijn droom om uitgever te worden heb ik gerealiseerd met en dankzij Jommeke, die het vlaggenschip is van onze uitgeverij. De geestelijke vader van die symbolische figuur verliezen laat gewoon een dof gevoel na.'
Jef Nys stond bekend als een wat stugge man die echter openbloeide en hartelijker werd naarmate je hem beter leerde kennen. Hoe hebt u dat ervaren?
'De stugge Jef Nys heb ik in alle eerlijkheid nooit gekend. Onze eerste samenwerking, toen ik nog directeur was bij uitgeverij Dupuis, verliep vlot. Ook nu klikte het weer. Ik hield Jef op de hoogte van onze plannen, hij gaf onverbloemd zijn mening en zo ging dat heen en weer. Onze relatie was niet louter zakelijk. Jef heeft de overname van de uitgeverij in 2008 door Vlaamse investeerders - de familie Moortgat en ikzelf - als een verlossing ervaren. Vanuit Parijs culturele producten van de Vlaamse en de Nederlandse markt beheren is niet eenvoudig, om niet te zeggen onmogelijk. De Fransen hebben dat na verloop van tijd ook ingezien en daarom hebben ze de uitgeverij overgelaten. Jef Nys voelde dat zijn Jommeke bij ons opnieuw de absolute prioriteit was. Ik heb hem ooit vrij laat 's avonds gebeld. Ik verontschuldigde me voor het late uur en hij zei :
Je bent bezig met Jommeke, je mag me bellen van 0 's morgens tot 12 's avonds, je stoort nooit!'
Waarom hebt u enkele jaren geleden het besluit genomen om uw spaarcenten in Jommeke te investeren?
'Ik ben, zoals vele generaties Vlamingen, opgegroeid met Jommeke. Als kind heb ik Jommekesalbums bij de vleet verslonden. Toen ik groot geworden was, wou ik uitgever worden. Vrij snel wou ik me specialiseren in stripverhalen en kinderboeken. Ik heb meer dan tien jaar voor stripuitgeverijen gewerkt en er het vak in al zijn facetten leren kennen. In 2004 ben ik ondernemer geworden. Met de overname kon ik die specifieke boekervaring en mijn jeugdliefde voor Jommeke combineren. Wie wil er geen professionele Jommekesfan zijn?'
Jef Nys heeft in een 'Jommekescharter' vastgelegd hoe Jommeke moet verder leven. Heeft hij dat met u besproken? En hoe gaat u die richtlijnen volgen?
'Dat charter bestaat al jaren. Ik wil in samenspraak met de erfgenamen de richtlijnen van Jef strikt opvolgen. Waarom zouden we die richtlijnen niet volgen? Ze stonden meer dan vijftig jaar garant voor succes. Het charter is een belangrijk document, maar minstens even belangrijk is het dagelijkse werken en sleutelen aan de strip om te blijven bieden waar Jommeke voor staat: veilig en tegelijk avontuurlijk entertainment voor kinderen. Degelijk, leuk en pretentieloos. De kracht van de eenvoud.'
Jef Nys zal jammer genoeg de verschijning van het 250ste album niet meer meemaken. Het wordt hoe dan ook hét moment voor het ultieme eerbetoon?
'Veel wil ik daar op dit ogenblik niet over kwijt. We willen er inderdaad een feest van maken. Het overlijden van Jef geeft ons een extra verantwoordelijkheid om dit boek op een mooie manier uit te geven. Het moet echt een eerbetoon aan Jef Nys worden.'