DE FANTASIE VAN Monika Van Paemel
DE FANTASIE VAN Monika Van Paemel
Het oerpaard was de Brabander, een boerenpaard, dat met zijn ronde kont verschijnt op de eerste bladzijde van mijn eerste boek. Ere wie ere toekomt. Maar het droompaard was de lippizaner, een sprookjespaard, van het soort waarmee de prins komt aandraven om Sneeuwwitje wakker te kussen. Het was ook het paard van mijn grootvader die op hoogdagen met tranen in de ogen een verhaal uit de Eerste Wereldoorlog vertelde. Over de krijgsgevangene Fritz, een Sloveen in Duits uniform, die zijn angst en heimwee bezwoer met het verhaal van de lippizaner, die als een zwart veulen wordt geboren, maar lelieblank tot wasdom komt. Een paard dat niet voor het nut, maar voor de schoonheid wordt gefokt en excelleert in de dressuur en het hogeschoolrijden, waarvan de figuren al door Xenophon (ca. 354 - ca 430 v.Chr.) worden beschreven. Oorspronkelijk zijn de gangen en sprongen van de hogeschool krijgsfiguren, maar ze werden omgevormd tot sport en kunst, een samenspel tussen paard en ruiter, dat men onder meer kan bewonderen in de Spaanse rijschool in Wenen.
Dit artikel kan enkel door abonnees of houders van
een dagkaart bekeken houden.